Hubert Stefan Pala (ur. 4 września 1933 w Chorzowie, zm. 5 września 2007 w Hamm) – polski piłkarz występujący na pozycji napastnika i obrońcy, reprezentant Polski w 1960 roku, olimpijczyk, trener.
Kariera Klubowa Pala był wychowankiem Azotów Chorzów. W 1950 roku trafił do Ruchu Chorzów w wyniku fuzji do jakiej doszło z jego macierzystym klubem. W „Niebieskich” zadebiutował 31 maja 1953 roku w wygranym 5:0 meczu z Gwardią Warszawa, zaś pierwszą bramkę strzelił 14 czerwca 1953 roku w zwycięskim 2:0 spotkaniu z Lechem Poznań. W sezonie 1953 Pala święcił z drużyną zdobycie tytułu mistrza Polski, jednak nie dokończył rozgrywek w jego barwach ze względu na powołanie do wojska i oddelegowanie do Legii Warszawa. W nowym zespole zadebiutował 15 listopada 1953 roku w wygranym 1:2 pd. meczu ze Ślęzą Wrocław, natomiast pierwszego gola zdobył w zwycięskim 4:2 spotkaniu z rezerwami Legii. Oba spotkania były rozegrane w ramach Pucharu Polski. „Wojskowych” reprezentował do 1955 roku, jednak ze względu na kontuzję ścięgna Achillesa przez blisko dwa lata nie pojawił się na boisku. Następnie został zawodnikiem Wawela Kraków, po czym w 1956 roku wrócił do Ruchu i reprezentował go przez osiem lat. W sezonie 1956 Pala został wicemistrzem Polski, natomiast w sezonie 1960 święcił drugi tytuł mistrzowski w swojej karierze.