Labienus był jednym z najzdolniejszych wodzów Cezara. Powierzał mu on najtrudniejsze zadania, jak np. stłumienie powstania Trewerów, potężnego i bogatego plemienia zamieszkującego tereny Galii belgijskiej, czy stłumienie powstania koalicji Senonów, Paryzjów i innych ludów doliny Sekwany, zakończonego ich klęską w bitwie pod Lutecją. Podczas podboju Galii Labienus niejednokrotnie dowodził samodzielnie korpusami złożonymi z kilku legionów, formowanymi dla stłumienia poważniejszych rozruchów wywoływanych przez plemiona galijskie. Jako stronnik Pompejusza podczas wojny domowej dał się poznać jako jeden z najważniejszych jego doradców, będąc wytrawnym znawcą taktyki Cezara, jak i posiadając wiedzę o stanie jego armii.
Jego synem był Kwintus Labienus.
Zobacz też
Lista trybunów ludowych republiki rzymskiej
Przypisy
Bibliografia Cezar G.J. O wojnie domowej, wyd. Czytelnik, Warszawa 1990 Cezar G. J. Wojna Gallicka, w „Corpus Caesarianum”, Wrocław 2003 Gaju Swetoniusz Trankwilus, Żywoty Cezarów, Zakład Narodowy im. Ossolińskich 1987 Romanowski T. Alezja 52 p.n.e., Warszawa 2006
Kategoria:Wodzowie rzymscy Kategoria:Rzymscy namiestnicy Hiszpanii Kategoria:Urodzeni w I wieku p.n.e. Kategoria:Zmarli w 45 p.n.e.