Ignacy Bohusz herbu Odyniec (ur. ok. 1720 w Woydzgeniach, zm. 29 października 1778 w Warszawie) – sekretarz Generalności konfederacji barskiej, podwojewodzi wileński w latach 1763–1764, pisarz grodzki wileński w latach 1762–1763, surogator pisarza ziemskiego wileńskiego, miecznik wileński w latach 1752–1778, klucznik wileński w latach 1746/1748-1752Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego, T. I, Województwo Wileńskie XIV-XVIII wiek, pod red. A. Rachuby, Warszawa 2004, s. 630., starosta dorsuniski, pisarz polityczny, prawnik.
Był synem Józefa Antoniego, miecznika wileńskiego, i Wiktorii ze Świętorzeckich.
W 1746 został klucznikiem wileńskim, regent ziemski wileński od 1752. W tym też roku został jako klient miecznika litewskiego Karola Stanisława Radziwiłła Panie Kochanku regentem Trybunału Litewskiego. Na jego polecenie zredagował dekret potwierdzający szlachectwo Matuszewiczów, czym naraził się przeciwnikowi Radziwiłła kanclerzowi wielkiemu litewskiemu Michałowi Fryderykowi Czartoryskiemu. W roku następnym trybunał pod laską stronnika Czartoryskich podskarbiego wielkiego litewskiego Jana Jerzego Flemminga oskarżył Bohusza o płatną protekcję i zakazał piastowania urzędów.