Jego kolejna praca, Oratio [...] de corruptissimis eius saeculi moribus et variis turbulentisque in religione Christiana doctrinis (O wielkim zepsuciu obyczajów tego wieku i o różnych naukach wprowadzających zamęt w religię chrześcijańską: i jak winien się wobec nich zachować człowiek pobożny), wydana została w 1557.
Rok po jego śmierci ukazało się jego ostatnie dzieło pt. Apologia pro catholica fide et doctrina de veritate corporis Christi Jesu in Eucharistia, de ceterisque Sacramentis. Liturgiae item seu Missae Sacrificio, ac aliis fere omnibus quae hoc saeculo controvertuntur (Apologię wiary katolickiej i nauki o prawdziwym Ciele Chrystusowym w Eucharystii, o innych sakramentach; Liturgię czyli o Ofierze Mszy św., i o innych prawdach – prawie wszystkich – spornych w obecnym wieku.).
Poza tym istnieją dwa rękopisy Commentarius in Evang. Johannis i De potestate gemina, qua regitur mundus. Wszystkie jego dzieła zostały najpierw wydane w Krakowie, Scopus biblicus i De corruptissimis eius saeculi moribus... zostały w tamtych czasach również wydane zagranicą, między innymi w Antwerpii i Kolonii.