Historia Dawniej w górnych partiach grzbietu Magurki tętniło życie pasterskie. Jeszcze w 1914 r. Ludomir Sawicki prowadząc badania nad szałaśnictwem na Żywiecczyźnie notował na „Magórce” szałas, w którym 3 wspólników wypasało łącznie 80 owiec. Od dawna jednak pasterstwo na tej wysokości stało się nieopłacalne ekonomicznie i dawne hale pasterskie stopniowo zarastają lasem.
Kazimierz Sosnowski stosował nazwę Magórka Łodygowska. Niemieckojęzyczni mieszkańcy Bielska i Białej używali w przeszłości nazwy Josefsberg, od figurki św. Józefa, która stała przy źródle na osiedlu Magurka Straceńska.
Pierwsze schronisko na Magurce Wilkowickiej wybudowała sekcja bielska niemieckiej organizacji turystycznej Beskidenverein. Uroczyste otwarcie miało miejsce 27 września 1903. Zaledwie w dwa lata po otwarciu schronisko spłonęło. Zostało odbudowane w ciągu następnego roku i uroczyście otwarte 18 sierpnia 1907. Wówczas obiekt otrzymał nazwę Erzherzogin Maria Theresia–Schutzhaus auf dem Josefsberge (Schronisko Arcyksiężnej Marii Teresy na Górze Józefa). 22 marca 1912 schronisko ponownie strawił pożar. Na jego miejscu wybudowano nowy obiekt, już murowany istniejący do dzisiaj, na wysokim podpiwniczeniu, oddany do użytku 19 października 1913 r..