Objął urząd 19 kwietnia 2007.
Uznany był przez społeczność międzynarodową za pierwszego demokratycznie wybranego prezydenta Mauretanii; prowadził politykę otwarcia kraju na współpracę międzynarodową, faktycznej likwidacji niewolnictwa oraz dialogu z uchodźcami z kraju tworzącymi Afrykańskie Siły Wyzwolenia Mauretanii (FLAM). Krytykowany był jednak w kraju za daleko idący nepotyzm i rosnące ambicje polityczne.
Zamach stanu w 2008 4 sierpnia 2008 25 z 49 deputowanych oraz 24 z 45 senatorów proprezydenckiej partii ADIL ogłosiło opuszczenie szeregów tej partii, co spowodowało utratę większości parlamentarnej przez rząd premiera al-Waghafa, APA, 4 sierpnia 2008.. O zaplanowanie tego posunięcia jedna z mauretańskich partii już w czerwcu 2008 oskarżała szefa prezydenckiej straży bezpieczeństwa generała Muhammada uld Abd al-Aziza„Chantage au coup d’Etat”, Union des Forces de Progres, 28 czerwca 2008..