Warszawa, PIW, 2006, , rozdział: Trzy testamenty i pół, s. 7–11.. mały|Grób Anny Kowalskiej na cmentarzu Powązkowskim Anna Kowalska miała poglądy polityczne lewicowe (zawsze jednoznacznie dalekie od komunizmu), czując się zarazem chrześcijanką. Ceniona była jako błyskotliwa rozmówczyni (Maria Dąbrowska podkreślała jej „efektowną umysłowość”Cyt. za: Julia Hartwig: Przeciw sobie. Przedmowa do: Anna Kowalska: Dzienniki 1927–1969. Oprac. Paweł Kądziela. Warszawa, Iskry, 2008, s. 9, .), osoba otwarta i tolerancyjna, miała wielu dobrych znajomych pośród pisarzy, traktowana jak autorytet (także w sprawach walki z komunistyczną władzą). Byli to m.in. Jerzy Andrzejewski, Władysław Broniewski, Marian Czuchnowski, Paweł Hertz, Jarosław Iwaszkiewicz, Jan Parandowski, Antoni Słonimski, Julian Stryjkowski, Melchior Wańkowicz, Jerzy Zawieyski, Julia Hartwig. Zawsze mimo to, jak świadczą zapiski w dzienniku, czuła się osamotniona. Pełen emocji portret Kowalskiej dają dzienniki Marii Dąbrowskiej.

Zmarła po długich (relacjonowanych w dzienniku) cierpieniach, na chorobę nowotworową.