Narodowe Zjednoczenie (czes. Národní souručenství, NS) – czeska kolaboracyjna partia polityczna działająca w Protektoracie Czech i Moraw podczas II wojny światowej.
Po zajęciu Czech i Moraw przez wojska niemieckie w marcu 1939 roku, wszystkie dotychczasowe ugrupowania polityczne zostały zdelegalizowane. Także te sprzyjające Niemcom, ponieważ Adolf Hitler nie miał zaufania do czeskich faszystów z powodu ich słabości i nieumiejętności sprawnego działania. Z drugiej strony władze państwowe Protektoratu chciały zapewnić sobie zachowanie wpływu politycznego na społeczeństwo. W rezultacie powołały 23 marca 1939 ogólnonarodową organizację pod nazwą Národní souručenství.
W krótkim czasie skupiła ona w swoich szeregach ok. 97,5% dorosłych mężczyzn narodowości czeskiej. Na jej czele stanął Adolf Hrubý, który zrezygnował po kilku miesiącach, a kolejnymi szefami partii byli: Josef Nebeský (1939–1941), Jan Fousek (1941–1942) i Tomáš Krejčí (1942–1943). Jako jedyne legalne ugrupowanie miało ono stać się symbolem czeskiej jedności narodowej.