Ostrość – stopień odwzorowania drobnych szczegółów rzeczywistego przedmiotu na materiale światłoczułym lub ekranie.
mały|zamierzona nieostrość obrazu spowodowana poruszeniem (tzw. panning) mały|nieostrość spowodowana dużą ilością gorących gazów pomiędzy obiektem a elementem światłoczułym
Ostrość obserwowanego obrazu to umowna granica, przy której, w optymalnych warunkach oglądu, nie można orzec czy na odwzorowanym obrazie widoczny punkt składa się z dwu lub więcej punktów lub jest rozmyty lub w jakikolwiek sposób zniekształcony. Przy założeniu, że ludzkie oko rozróżnia szczegóły o średnicy ok. 0,07 mm z odległości ok. 25 cm to za obraz ostry uznamy taki, którego detale o wielkości 0,07 mm lub większe nie odbiegają wyglądem od detali obiektu odwzorowywanego. Wielkość ta dla obiektów obserwowanych z różnej odległości jest odpowiednio inna – przyjmuje się, że obraz ostry dla ludzkiego oka musi odzwierciedlać szczegóły obserwowane pod kątem jednej minuty.
Ostrość obrazu wynika z występowania na nim wysokiego kontrastu miejscowego. Krawędź jest więc postrzegana jako ostra, gdy rozpiętość tonalna po obu jej stronach jest duża. Zjawisko to jest wykorzystywane przez mechanizmy wyostrzania (ang.