Następnie nauczyciel wracał do pomieszczenia eksperymentatora i siadał przed aparatem, przy pomocy którego miał stosować elektrowstrząsy („kary”). Czytał listę słów (lista była bardzo długa oraz trudna do zapamiętania) i rozpoczynał „fazę sprawdzającą” (głos ucznia słyszał przez interkom). Jeśli uczeń popełniał błąd, otrzymywał „za karę” wstrząs elektryczny.
Reguła była taka, że przy kolejnych błędach zwiększano siłę wstrząsu. Początkową dawką było 15 woltów. Każdy kolejny wstrząs był rzekomo silniejszy o 15 V. Ostatnią dawką miało być 450 V – przed nauczycielem było 30 przełączników. Pod przełącznikami widniały napisy przedstawione w tabeli.
{| class="wikitable" |- bgcolor="#e0e0e0" ! Siła wstrząsu ! Nazwa siły wstrząsu |- | 15 V, 30 V, 45 V, 60 V || Słaby wstrząs |- | 75 V, 90 V, 105 V, 120 V || Umiarkowany wstrząs |- | 135 V, 150 V, 165 V, 180 V || Silny wstrząs |- | 195 V, 210 V, 225 V, 240 V || Intensywny wstrząs |- | 255 V, 270 V, 285 V, 300 V || Bardzo silny wstrząs |- | 315 V, 330 V, 345 V, 360 V || Niezwykle silny wstrząs |- | 375 V, 390 V, 405 V, 420 V || Niebezpieczeństwo: poważny wstrząs |- | 435 V, 450 V || XXX