Russo, A. (2002): Krill of the Ross Sea: distribution, abundance and demography of Euphausia superba and Euphausia crystallorophias during the Italian Antarctic Expedition (January-February 2000), w: Scientia Marina, 66(2), ss. 123–133.. Inne znane gatunki występujące w Oceanie Południowym to E. frigida, E. longirostris, E. triacantha oraz E. vallentiniHosie, G. W.; Fukuchi, M.; Kawaguchi, S. (2003): Development of the Southern Ocean Continuous Plankton Recorder survey, w: Progress in Oceanography, 58, ss. 263–283..
Anatomia i morfologia thumb|Anatomia szczętki na przykładzie Euphausia superba thumb|Skrzela szczętki wyrastają promieniście na zewnątrz tułowia i są widoczne na dole thumb|"Świecący" kryl antarktyczny
Szczętki to skorupiaki mające chitynowy egzoszkielet. Przezroczyste ciało składa się z 21 segmentów, wyraźnie zróżnicowanych na tegmy: głowę, tułów oraz odwłok. Pierwsze dwie tegmy zrośnięte są w głowotułów osłonięty chitynowym karapaksem. U większości gatunków ta zewnętrzna osłona jest przezroczysta. Szczętki mają także skomplikowane oczy złożone, umieszczone na krótkich słupkach. Niektóre gatunki mogą adaptować się do zmiennych warunków świetlnych dzięki pigmentom, których używają jako biologicznego rodzaju rastruGaten, T.: Meganyctiphanes norvegica;