Z kolei Teatr Włoski zmierzył się wbrew swojemu charakterowi z bardzo mieszczańskimi Fałszywymi zwierzeniami (Les Fausses Confidences, 1737), utworem, który jak żaden inny przyczynił się do przetrwania przez dziesięciolecia niesprawiedliwej opinii o Marivaux. Dwie jednoaktówki Prawdziwi (Les Sincères, 1739) i Dysputa (La Dispute, 1744), prawie zupełnie pozbawione dowcipu, poniosły klęskę w Teatrze Francuskim, podczas gdy jednoaktowa Próba (L’Épreuve, 1740) osiągnęła wielkie powodzenie "u Włochów". Dysputa była ostatnią klęską Marivaux w Teatrze Francuskim.
Dziennikarz i powieściopisarz Po dwóch latach współpracy z Nouveau Mercure Marivaux postanowił założyć własną gazetę, wzorując się na angielskim Spectatorze, wydawanym przez dwóch autorów. Spectateur Français, którego był jedynym autorem ukazywał się przez dwa lata. Marivaux miał jednak poważne problemy ze stroną organizacyjną i finansową przedsięwzięcia. Kolejne numery zaczęły się opóźniać i ostatecznie po wydaniu 28 numeru, gazeta przestała się ukazywać. W przerwach w pracy komediopisarskiej Marivaux i później powracał do dziennikarstwa. W 1727 roku wydał 7 numerów L’Indigent philosophe. Tym razem przyczyną upadku periodyku była, jak się wydaje, niezbyt trafiona jego formuła.