Po spotkaniu marszałka P. Pétaina z A. Hitlerem w Montoire 24 października 1940 r., podczas którego przywódca Francji Vichy uskarżał się na niepokorną prowincję, kanclerz Rzeszy podjął kilka decyzji wymierzonych przeciwko bretońskiemu nacjonalizmowi. Zlikwidowano odrębny obóz jeniecki dla żołnierzy i oficerów bretońskiego pochodzenia i zawieszono wydawanie „L'Heure Bretonne”. W tej sytuacji zniechęcony F. Debauvais wycofał się z życia politycznego, a O. Mordrel zaangażował się w ruchu oporu. Wkrótce obaj zostali aresztowani przez Niemców i przeniesieni na terytorium Rzeszy.

W PNB doszli do głosu bardziej umiarkowani działacze. Na jej czele stanął Raymond Delaporte, który wcześniej krytykował działania O. Mordrela. Wznowiono też wydawanie „L'Heure Bretonne”, ale pod warunkiem, że będzie bardziej provichystowski. Działalność PNB doprowadziła w dużym stopniu do renesansu bretońskiej kultury. Radio „Rennes Bretagne” rozpoczęło nadawanie audycji w języku bretońskim, a historia Bretanii pojawiła się w szkołach jako osobny przedmiot nauczania. W marcu 1941 r. przywrócono naukę języka bretońskiego. W 1942 r. niemieckie władze okupacyjne zreformowały lokalną administrację;