Kolejną grupę wywodzili radykałowie z łona partii socjaldemokratycznych, Daniel Guerin; reprezentant lewicowej frakcji w SFIO i Marceau Pivert. Ze środowiska anarchosyndykalistów do Trockiego zbliżyli się Alfred Rosmer i Pierre Monatte. Trocki poparty został także przez niektórych intelektualistów, tj. socjolog James Burnham i . Do środowiska trockistowskiego dołączyły też osoby niezwiązane do tej pory z polityką, np. Raymond MolinierJanusz Janicki, Lewacy, Książka i Wiedza, 1981, s. 103–104..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Trockizm · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.