Narodowo-Socjalistyczna Partia Robotnicza – krótkotrwała polska partia o charakterze faszystowskim i narodowosocjalistycznym, działająca w latach 1933–1934. Powstała oficjalnie w drugiej połowie 1933 roku ze środowisk Obozu Wielkiej Polski oraz mniejszych partii i organizacji narodowosocjalistycznych. We wrześniu 1933 roku podzieliła się na dwie frakcje działające pod tą samą nazwą, których ośrodki znajdowały się w Sosnowcu („Jedna Karta”) i Katowicach („Błyskawica”). Pierwszym liderem partii był Wacław Kozielski, były członek zarządu okręgowego Stronnictwa Narodowego w województwie kieleckim, usunięty z partii za radykalizm. NSPR została rozwiązana przez władze sanacyjne 13 czerwca 1934 roku. Po jej rozwiązaniu powstało kilka organizacji wywodzących się ze środowiska NSPR.