Bazylika św. Bartłomieja na Wyspie Tyberyjskiej () – kościół tytularny w Rzymie poświęcony św. Bartłomiejowi jednemu z 12 Apostołów Jezusa Chrystusa. Kościół powstał pod koniec X wieku z inicjatywy cesarza Ottona III pod wezwaniem świętych Paulina z Noli i Wojciecha z Pragi (Sancti Adalbertus et Paulinus).
Świątynia ta jest kościołem rektoralnym parafii Santa Maria in Portico in Campitelli oraz kościołem tytularnym, mającym również rangę bazyliki mniejszej.
Lokalizacja Kościół znajduje się w XII Rione Rzymu – Ripa na Wyspie Tyberyjskiej.
Historia kościoła oraz studzienki z domniemanym wizerunkiem świętego Wojciecha Kościół św. Bartłomieja na Wyspie Tybrowej jest na mapie Rzymu punktem przyciągającym uwagę badaczy początków polskiej państwowości, w ich bogatym w symboliczne znaczenia elemencie, jakim był kult Apostoła Prus – św. Wojciecha (Wojciecha Sławnikowica). Od 998 roku do lat osiemdziesiątych XII wieku kościół posiadał wezwanie świętego Wojciecha-Adalberta, nadane ze względu na przyjaźń biskupa Pragi z cesarzem Ottonem III, fundatorem budowli i złożenie tam relikwii ramienia męczennika.