thumb|200px|Utwór Barszczewskiego Szlachcic Zawalnia, czyli Białoruś w fantastycznych opowiadaniach thumb|Portret Barszczewskiego pracy Karola Rypińskiego
Jan Barszczewski (biał.; Ян Баршчэўскі; ur. w 1790 lub 1794 w Murahach (w polskiej literaturze podaje się nazwę MoruchyEncyklopedia PWN, 1962, t.1.Kijas A., 2000: Polacy w Rosji od XVII wieku do 1917 roku. Inst. Wydawniczy PAX, Wydawnictwo Poznańskie. .Przedmowa z 1844r. Romualda Podbereskiego do wyd. t. 1 Szlachcica Zawalni., w obu przypadkach chodzi o wieś nad jeziorem Nieszczerdo koło Połocka), zm. 11 marca 1851 roku w Cudnowie) – polski i białoruski pisarz, poeta, wydawca.
Życiorys Urodził się powiecie połockim, w rodzinie greckokatolickiego kapłana. Jego ewentualne pochodzenie szlacheckie jest wątpliwe; w jego rodzinnej wsi mieszkała zarówno szlachta, jak i rodziny popów unickich o tym samym nazwisku. W okresie szkolnym Barszczewski mówiąc o ojcu określał go jako szlachcica (tak samo podano w przedmowie z 1844r. do wyd. t. 1 Szlachcic Zawalnia), pomijał zaś jego stan duchowny, być może jednak dlatego, by ustrzec się drwin jezuickich wychowanków. Akt zgonu poety przynosi informację, że nie miał on pochodzenia szlacheckiego.