Po śmierci Michała Sokołowskiego w 1809 r. dokonano podziału dóbr pomiędzy wdowę i dzieci. Dębicami i Poddębicami zarządzała Ludwika Sokołowska. W 1820 r. współwłaścicielem został syn, Józef Sokołowski. Po jego śmierci w 1834 r. majątkiem administrowała Ludwika z Mdzewskich Sokołowska, wdowa po Józefie. W 1859 r. dobra ziemskie Dębice przejęła jej córka Karolina Mierzwińska. Zarządzała nimi jednak nadal do śmierci w 1882 r. Ludwika Sokołowska.
W 1886 r. majątek nabył Hugo Haack, właściciel fabryki narzędzi rolniczych we Włocławku. W tym czasie majątek został powiększony o dobra Kruszyn odkupione od spadkobierców Sokołowskich. Przebudowano też dwór. Od 1900 r., po śmierci Hugona Haacka, dobrami zarządzali syn Artur Haack i córka Marta Elwira hr Skórzewska. W 1902 r. w wyniku działów rodzinnych jedynym właścicielem zostaje Artur Haack. Wraz z żoną Ireną z Bojańczyków (ze znanej włocławskiej rodziny przemysłowców) prowadzili majątek wzorowo i nowocześnie. W 1919 r. po śmierci Artura Haacka dobrami w imieniu swych dzieci zarządzała Irena Haack. W 1927 r. właścicielem Dębic został syn, Włodzimierz Haack. Był nim do wybuchu wojny 1939 r.