Prace nad „Dreadnoughtem” uzyskały priorytet: do pracy skierowano 1100 stoczniowców, pracujących 12 godzin dziennie przez sześć dni w tygodniu, w rezultacie kadłub okrętu został ukończony już po czterech miesiącach od położenia stępki. Okręt zwodowano 10 lutego 1906 roku, imię, wybrane przez Admiralicję, nadał mu osobiście król Edward VII. Okręt był dziewiątą jednostką RN, której nadano miano „Dreadnought”. Wodowanie miało spektakularną oprawę, na ceremonię zaproszono blisko tysiąca oficjalnych gości, do chrztu okrętu wykorzystano butelkę australijskiego wina.
Pięć dni po wodowaniu adm. Fischer zdecydował o przyspieszeniu harmonogramu budowy okrętu, tak, by ukończyć go do 1 stycznia 1907. W tym celu zwiększono wysiłki stoczni, kierując do prac nad tym okrętem trzy tysiące spośród ośmiu tysięcy pracowników stoczni. Do czerwca ukończono instalowanie mechanizmów napędowych (kotłów i turbin), do lipca zamontowano główne uzbrojenie, w sierpniu ukończono nadbudówkę i ustawiono przedni maszt. Niekompletnie wyposażony okręt wyszedł z basenu wyposażeniowego 1 października 1907 roku na . W trakcie wychodzenia z basenu utknął na dnie, i musiał czekać godzinę do maksimum przypływu by opuścić basen o własnych siłach.