Podczas toczącej się wówczas czystki w NKWD na najwyższych szczeblach, Sumbatow odegrał duża rolę w aresztowaniu jednego z wysokich funkcjonariuszy NKWD, byłego szefa Głównego Zarządu Bezpieczeństwa Państwowego, pierwszego zastępcę Nikiłaja Jeżowa Michaiła Frinowskiego. Według relacji Frinowski, wiedząc o zamiarach funkcjonariuszy, zabarykadował się w swoim pokoju i nie chciał wyjść. Sumbatow, przyjaciel Frinowskiego, będąc przy tym, otrzymał od Ławrientija Berii, ówczesnego szefa NKWD, polecenie pojmania Frinowskiego i że jeżeli nie schwyta Frinowskiego żywcem, to zajmie jego miejsce. Sumbatow wyciągnął podstępem przyjaciela z biura, który został następnie rozstrzelany, ratując tym samym własne życie.
Ostatnie stanowisko, jakie Sumbatow sprawował w organach bezpieczeństwa była to funkcja szefa Zarządu Gospodarczego NKWD a po marcu 1946 roku Ministerstwa Spraw Wewnętrznych ZSRR, którą sprawował do marca 1947 roku, wówczas odszedł do rezerwy w stopniu generała porucznika, który otrzymał 9 lipca 1945 roku.
Po odejściu z Ministerstwa Spraw Wewnętrznych ZSRR przeniósł się do Azerbejdżańskiej SRR, gdzie przez następne sześć lat, aż do aresztowania w 1953 roku, był zastępca przewodniczącego Rady Ministrów tej republiki.