lesbar (czytelny).
Przysłówki dzielą się na: przysłówki czasu – odpowiadające na pytania: wann? (kiedy?), wie oft? (jak często?), wie lange? (jak długo) przysłówki miejsca – odpowiadające na pytania: wo? (gdzie?), wohin (dokąd), woher (skąd) przysłówki sposobu – odpowiadające na pytania: wie? (jak?), auf welche Weise? (w jaki sposób)
W stopniowaniu regularnym przysłówki otrzymują końcówkę -er, a w stopniu najwyższym przedimek am i końcówkę -(e)sten, np. schnell, schneller, am schnellsten (szybko, szybciej, najszybciej)
Przykłady stopniowania nieregularnego: bald, eher, am ehesten (niedawno, wcześniej, najwcześniej) oft, öfter/häufiger, am häufigsten (często, częściej, najczęściej)
Czasownik Czasowniki niemieckie odmieniają się przez osoby, liczby, czasy, strony i tryby.
W języku niemieckim istnieją czasowniki złożone rozdzielnie i złożone nierozdzielnie, posiadające przedrostek.