Zaraza poza Londynem Zaraza zaatakowała nie tylko Londyn. Najsławniejszym przypadkiem jest historia wsi Eyam, położonej na ważnym szlaku handlowym między Sheffield a Manchesterem. Zarazę sprowadził tam George Viccars, pomocnik krawca, który we wrześniu 1665 r. przywiózł z Londynu zapchloną partię koców. Po tygodniu Viccars zmarł, a 6 tygodni później zmarło blisko 30 mieszkańców Eyam. Zimą zaraza stopniowo wygasła i w maju 1666 r. nie zanotowano żadnego zgonu z jej powodu. Wraz z ociepleniem choroba jednak powróciła. Nowo przybyły proboszcz William Mompesson zdołał przekonać mieszkańców, aby ustanowić izolację wioski. Byli oni świadomi, że doprowadzi to wśród nich do znacznej liczby zgonów, ale może ocalić życie wielu tysięcy innych ludzi. Przez 14 miesięcy wioska była odizolowana, a nikt poza wyznaczonym kordonem nie zachorował. W samej miejscowości zmarło ok. 33% jej mieszkańców.
W kulturze Daniel Defoe Dziennik roku zarazy Czas przemian – film z 1995 roku na podstawie powieści Rose Tremain Samuel Pepys Dziennik
Przypisy
Kategoria:Historia Londynu Kategoria:Wydarzenia 1665 Kategoria:Epidemie Kategoria:Wydarzenia 1666