Jednak już w czerwcu 1942 deportacje wstrzymano, a Ludin wysłał listy do premiera Słowacji, w których wyrażał swoje zaniepokojenie i zaskoczenie.
W 1943 Wisliceny i Edmund Veesenmayer podjęli kolejne negocjacje ze Słowakami, lecz bez widocznych rezultatów. Jednak po stłumieniu słowackiego powstania w 1944, deportacjami zajęło się bezpośrednio SS, a Ludin zajmował się przy tym wszelkimi kwestiami dyplomatycznymi. Oprócz udziału w zagładzie słowackich Żydów Ludin ponosi także odpowiedzialność za deportacje Słowaków do pracy przymusowej. W 1943 został SA-Obergruppenführerem.
Po wojnie alianci schwytali Ludina i wydali go władzom czechosłowackim. Heinz Ludin został uznany za winnego popełnienia zbrodni wojennych i przeciw ludzkości oraz skazany na karę śmierci. Wyrok wykonano 9 grudnia 1947.
Kategoria:Niemieccy zbrodniarze wojenni w okresie II wojny światowej Kategoria:Politycy NSDAP Kategoria:Sprawcy Zagłady Żydów Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zbrodniarze nazistowscy straceni przez powieszenie Kategoria:Zmarli w 1947