Współczynnik zawartości harmonicznych (, THD) – stosunek wartości skutecznej wyższych harmonicznych sygnału, do wartości skutecznej składowej podstawowej, mierzony dla sygnału sinusoidalnego:
gdzie: – skuteczna wartość napięcia składowej podstawowej, – skuteczna wartość napięcia k-tej harmonicznej.
Współczynnik zawartości harmonicznych często podaje się w procentach.
Jeśli przebieg zawiera również interharmoniczne, wtedy współczynnik THD oblicza się ze wzoru:
gdzie: – wartość skuteczna wyższych harmonicznych i interharmonicznych.
Określa się też współczynnik THD+N, oznaczający sumę zniekształceń harmonicznych i szumu:
gdzie: – skuteczna wartość napięcia szumu w paśmie pomiaru.
Metoda pomiaru Zniekształcenia harmoniczne mierzy się podając do wzmacniacza, umieszczonego w torze pomiarowym, sygnał sinusoidalny o określonej amplitudzie i częstotliwości (np. 1 kHz). Widmo wyjściowe obserwuje się za pomocą analizatora widma. Zniekształcenia określa się odnosząc wartości drugiej, trzeciej, czwartej itd. harmonicznej do amplitudy sygnału podstawowego.