Często ją zdradzał i, jak twierdzą niektóre źródła, zaraził ją kiłą.
Po wygnaniu Ludwika Sforzy z Mediolanu, Bianca pomagała swej szwagierce Izabeli Aragońskiej w odzyskaniu księstwa mediolańskiego dla jej syna FrancescaD. Wójcik-Góralska, Niedoceniana królowa, Warszawa 1987, s. 21.. W 1508 Bianca towarzyszyła mężowi w wyprawie do Włoch, podczas której została w Trydencie koronowana na cesarzową. Wkrótce jej stan zdrowia się pogorszył. Zmarła w 1510. Została pochowana w krypcie Habsburgów w Opactwie Stams.
Jeden z portretów Bianki Marii Sforzy autorstwa Ambrogia de Predis znajduje się w National Gallery of Art of the United States, w Waszyngtonie.
Przypisy
Bibliografia Pizzagalli D., Dama z gronostajem. Życie Cecilii Gallerani w Mediolanie czasów Ludovica Sforzy, Dom Wydawniczy REBIS, Poznań 2006, , ss. 54–55, 125–127.
Bianca Bianca Kategoria:Żony władców Niemiec Kategoria:Urodzeni w 1472 Kategoria:Zmarli w 1510 Kategoria:Ludzie urodzeni w Mediolanie