Kwiaty zapylane są przeważnie przez drobne owady (muchówki, rzadziej chruściki i sówkowate) wabione nektarem. Jednak jeśli nie nastąpi zapylenie krzyżowe, dochodzi do samozapylenia, po pewnym bowiem czasie pręciki zaginają się do środka, dotykając pylnikami znamienia słupka. Roślina bardzo rzadko wytwarza nasiona, jeśli zaś rośnie w zacienionych miejscach, niemal nigdy nie owocuje. Rozmnaża się głównie wegetatywnie za pomocą kłącza, rozłogów i wzmiankowanych w niektórych źródłach bulwek lub „pączków przetrwalnych” obecnych na kłączach. Rzadkie zawiązywanie nasion wiązane jest z zaburzeniami w przebiegu podziałów mejotycznych, co skutkować ma także występowaniem aposporii. Wskazywana jest też silna presja roślinożerców i patogenów, jako przyczyna tego że do lata (dojrzewania owoców) zwykle utrzymuje się ich nie więcej jak ok. 10%. Nasiona rozprzestrzeniane są przez ślimaki, czemu sprzyja odgięcie łodygi z owocem ku ziemi. Nasiona z odchodów ślimaków kiełkują w 75%. Przesuszenie nasion powoduje utratę przez nie zdolności kiełkowania. Pędy nadziemne zwykle w drugiej połowie czerwca już są niezauważalne. Kłącze rośnie do około połowy maja. Kiełkowanie następuje wiosną. Hipokotyl siewki ma zwykle ok. 1,5 cm długości (bywa jednak zmienny i osiąga od 0,5 do 2,5 cm długości) i jest nagi.