Szkoła została zlikwidowana w 1943 roku. W tym czasie Blum-Bielickiej udało się przejść na stronę aryjską, gdzie wcześniej dzięki jej staraniom przebywał jej syn. Mąż Luby, Abrasza Blum, był znanym działaczem Bundu oraz współorganizatorem podziemia w getcie i uczestnikiem powstania; został zamordowany przez gestapo po stronie aryjskiej w maju 1943 roku.
Po zakończeniu wojny kierowała Domem Dziecka w Otwocku, a w 1949 roku została ponownie dyrektorką Szkoły Pielęgniarskiej nr 3 w Warszawie. Prócz licznych odznaczeń państwowych posiadała najwyższe odznaczenie pielęgniarskie – Medal Florence Nightingale przyznany przez Międzynarodowy Czerwony Krzyż.
Pochowana w alei głównej cmentarza żydowskiego przy ulicy Okopowej w Warszawie (kwatera 12, rząd 4)Grób Luby Blum-Bielickiej w bazie danych cmentarza żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie.
Upamiętnienie W latach 90. XX na frontowej ścianie budynku przy ul. Mariańskiej 1 odsłonięto tablicę upamiętniającą Lubę Blum-Bielicką.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Luba Blum-Bielicka – Jad Waszem
Kategoria:Mieszkańcy getta warszawskiego Kategoria:Odznaczeni Medalem Florence Nightingale Kategoria:Pielęgniarki Szpitala Starozakonnych w Warszawie Kategoria:Pochowani na cmentarzu żydowskim na Woli w Warszawie Kategoria:Polskie pielęgniarki Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1973 Kategoria:Polscy Żydzi ocalali z Zagłady