Usiłował wywołać powstanie przeciwko Prusakom na Mazowszu i na Kurpiach, ale po klęsce Kościuszki pod Maciejowicami oraz wobec pogarszającej się sytuacji operacyjnej swego zgrupowania poddał się wojskom pruskim 1 listopada pod Piankami"Powstanie kościuszkowskie 1794. Dzieje militarne" t. II, red. T. Rawski, Warszawa 1996, s. 318-320.. Wyemigrował do Paryża.
W rozgrywkach polskiej emigracji przeciwstawny gen. J. H Dąbrowskiemu, zamierzał tworzyć we Włoszech konkurencyjne Legiony Litewskie. W 1798 mianowany dowódcą wojsk Republiki Rzymskiej i gubernatorem Rzymu z ramienia Napoleona Bonaparte, ale już w 1800 zreformowany (jako generał francuski, ze starszeństwem z 1797) Znikł z widowni politycznej i wojskowej .
Był wielkim sędzią prowincjonalnej loży wolnomularskiej Doskonała Jedność w 1781 rokuStanisław Małachowski-Łempicki, Wykaz polskich lóż wolnomularskich oraz ich członków w latach 1738-1821, w: Archiwum Komisji Historycznej, t. XIV, Kraków 1930, s. 365..
Przypisy
Bibliografia H. P. Kosk, Generalicja polska, t.