Nagrania tworzą rodzaj muzyki środowiska, przesyconej klimatem właściwym dla Ultimae, jednak z zachowaniem przez większość utworów swej rytmicznej struktury i charakterystycznego brzmienia. Uwagę zwracają potężnie brzmiące utwory Solar Fields i Sync 24 oraz „Human” Hola Baumanna z intensywnym, perkusyjnym rytmem w stylu techno i osobliwymi odgłosami maszyn. Kompilacja Albedo, rozpoczynająca się i kończąca ledwo słyszalnym szmerem, stanowi jeszcze jeden bogaty, inteligentny przykład gatunku chillout w wydaniu Ultimae.
Oxycanta Oxycanta Oxycanta, pierwszy album z nowej serii, wydany w kwietniu 2006 roku pod numerem katalogowym inre 019, jest najspokojniejszą i najbardziej „ambientową” kompilacją w dorobku Ultimae. Stanowi ona ucieleśnienie prac pionierów nowej fali muzyki ambient. Jej tytuł pochodzi od Crataegus Oxyacantha, dawnego łacińskiego synonimu głogu dwuszyjkowego, którego liście i jagody stały się znane jako lek na dolegliwości serca. Muzyka albumu kojarzy się ze spacerami o zmierzchu lub świcie nad spokojnym jeziorem, którego powierzchnie od czasu do czasu zmarszczy fala.