thumb|Major Zygmunt Piasecki jako dowódca 7 pułku ułanów (rok 1921 – Garnizon Przasnysz). Zygmunt Piasecki, ps. „Dublańczyk” (ur. 14 grudnia 1893 w Szafarni, zm. 26 stycznia 1954 w Nicei) – generał brygady Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, trzykrotny kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 14 grudnia 1893 w Szafarni, w powiecie rypińskim, w rodzinie Andrzeja i Heleny z Dembińskich.
W 1911, po ukończeniu Szkoły Handlowej we Włocławku, rozpoczął studia na Politechnice Lwowskiej. W 1914, po zaliczeniu pięciu semestrów przeniósł się do Akademii Rolniczej w Dublanach. W czasie studiów należał do Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckiego. W czasie I wojny światowej, od 28 sierpnia 1914 walczył w Legionach Polskich. W końcu sierpnia 1915 został ciężko ranny i przebywał dwa miesiące w szpitalu. Był podoficerem, a później oficerem 1 pułk ułanów Legionów Polskich. Od 6 lutego do 1 kwietnia 1917 wykładał przedmioty „taktyka” i „służba łączności” na kawaleryjskim kursie podoficerskim przy 1 pułku ułanów w Ostrołęce. W lipcu tego, po kryzysie przysięgowym, został internowany w Szczypiornie, a później w Łomży.