Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 1997/1998, kiedy to w klasyfikacji generalnej zajęła dziewiąte miejsce. Ponadto w sezonie 1995/1996 była druga w klasyfikacji slalomu, a w sezonie 1993/1994 zajęła w niej trzecie miejsce.
W 1993 roku wystąpiła na mistrzostwach świata w Morioce, gdzie zajęła 26. miejsce w slalomie i 27. miejsce w gigancie. Największy sukces osiągnęła na mistrzostwach świata w Sierra Nevada w 1996 roku, gdzie zdobyła brązowy medal w slalomie. Uplasowała się tam za Pernillą Wiberg ze Szwecji i Francuzką Patricią Chauvet. Był to jej jedyny medal wywalczony na międzynarodowej imprezie tej rangi. W tej samej konkurencji była też siódma podczas mistrzostw świata w Vail/Beaver Creek trzy lata później. W 1992 roku wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Albertville była dziesiąta w slalomie, a w supergigancie została zdyskwalifikowana. Podczas rozgrywanych dwa lata później igrzysk w Lillehammer jej najlepszym wynikiem było ósme miejsce w slalomie. Brała też udział w igrzyskach olimpijskich w Nagano w 1998 roku, gdzie w gigancie była osiemnasta, a rywalizacji w slalomie nie ukończyła.
W 2001 roku zakończyła karierę.