Barapazaur (Barapasaurus) – bazalny przedstawiciel zauropodów, występujący we wczesnej jurze (toark) na terenie Indii. Jeden z najstarszych odkrytych zauropodów.J. Malam, S. Parker, Encyklopedia dinozaurów i innych zwierząt prehistorycznych, Bath, Parragon Books, 2005, s.80, ISBN 978-1-4054-8197-7. Nazwa rodzajowa – barapasaurus (wielkonogi jaszczur) składa się z trzech członów: (ind. bara – wielki, pa – noga; gr. sauros – jaszczur). Nazwa gatunkowa – tagorei honoruje indyjskiego poetę, laureata Nagrody Nobla – Rabindranatha Tagore.
Budowa
Paleontolodzy odkryli ponad 300 pojedynczych kości barapazaurów, należących do, co najmniej sześciu osobników w zróżnicowanym wieku. Dotychczas nie znaleziono kości stopy oraz czaszki barapazaura, jedynym odkrytym jej elementem są zęby. Mają one łyżeczkowaty kształt i piłkowane brzegi. Taka budowa zębów umożliwiała barapazaurom zrywanie liści z gałęzi drzew.
Kości nóg nie są tak masywne, jak u większości zauropodów (co miało wpływ na nazwę dinozaura). Część kręgów była pusta w środku, co zmniejszało wagę dinozaura. Na podstawie licznych skamielin naukowcy oszacowali długość dorosłego osobnika na ok. 18 m, przy wadze do 32 t.