thumb|240px|Pomnik przy klasztorze w Goruszkach thumb|240px|Tablica na klasztorze w Goruszkach thumb|240px|alt=Tablica upamiętniająca Sługę Bożego ojca Euzebiusza Huchrackiego OFM, poświęcona w Rybniku w maju 2012 przez arcybiskupa Piotra Herkulana Malczuka OFM|Tablica w kościele św. Józefa Robotnika w Rybniku Euzebiusz Józef Huchracki OFM (ur. 15 października 1885 w Katowicach, zm. w nocy z 5/6 maja 1942 w Hartheim k. Linzu) – polski duchowny katolicki, franciszkanin z Prowincji Wniebowzięcia NMP Zakonu Braci Mniejszych w Katowicach, Sługa Boży Kościoła katolickiego i męczennik.
Życiorys Euzebiusz Huchracki urodził się jako syn stolarza kopalnianego Piotra i Stanisławy z d. Bonczkowskiej. Szkołę powszechną ukończył w Katowicach. Następnie przeniósł się do Wrocławia, gdzie postanowił wstąpić do stanu duchownego. Po zdaniu matury zgłosił się do furty klasztornej wrocławskich franciszkanów. Nowicjat rozpoczął 7 kwietnia 1906, przybierając imię zakonne Euzebiusz. Studia filozoficzno-teologiczne ukończył w zakonnym seminarium we Wrocławiu-Karłowicach. 21 czerwca 1913 r. z rąk kardynała Georga Koppa przyjął święcenia kapłańskie. Mszę prymicyjną odprawił w nowo wybudowanej świątyni franciszkańskiej w swym rodzinnym mieście Katowicach (dzisiaj Bazylika Mniejsza w Panewnikach). W 1914 został powołany do służby w Reichswehrze.