thumb|left|Juan-Bautista de Herrera – kościół św. Ducha w Salamancethumb|left|San Sebastian – fasady jezuickiego kościołathumb|left|Bazylika św. Ignacego w Loyolithumb|left|Santiago de Compostela – Torre del Rolojthumb|left|Ferdynand Casas y Novoa – fasada katedry w Santiago de Compostelathumb|left|Francisco de Herrera – bazylika Nuestra Señora del Pilar w Saragossiethumb|left|Alberto de Churriguera – Plaza Mayor w Salamance
thumb|Vincente Acero – katedra w Kadyksie thumb|Ignacio Vergara i Conrad Rudolf – Walencja – barokowa fasada katedry thumb|Portal pałacu markiza de Dos Aquas w Walencji thumb|Kopuła zakrystii kartuzji w Granadzie thumb|Filippo Juvara – Pałac Królewski w La Granja de San Ildefonso koło Segowii
Do Hiszpanii barok dotarł z Włoch na początku XVII wieku. Był to okres niezbyt pomyślny dla Hiszpanii. Długotrwałe wojny z Francją, Niderlandami i Anglią, utrata dominacji na morzu, korupcja i nadużycia urzędników to tylko niektóre z przyczyn upadku gospodarczego kraju. Po powstaniu Republiki Zjednoczonych Prowincji, której miasta zdominowały handel kolonialny w Europie zachwiał się ostatni filar gospodarki hiszpańskiej. Stagnacja gospodarcza, brak potrzebnych reform w kraju i słabość władzy nie sprzyja ukształtowaniu się silnej warstwy mieszczańskiej.