Koty należą do hiperdrapieżników żywiących się wyłącznie pokarmem mięsnym i przystosowanych do polowań. Pantera sundajska poluje na różnorodne zwierzęta kręgowe zamieszkujące na drzewach i na lądzie, małej bądź średniej wielkości. Wymienia się wśród jej ofiar mundżaki, młode sambary jednobarwne, kanczyle, świnie brodate (być może kluczowa ofiara, wykazano większą aktywność nocną tego zwierzęcia pod nieobecność pantery sundajskiej), wiwerowate, jeżozwierze, langury szare, ptaki i ryby. Pantera sundajska wydaje się jednym z dwóch najważniejszych drapieżników nosaczy sundajskich, obok krokodyli. Podczas polowań przemieszcza się niekiedy drogami wykarczowanymi przez ludzi.
Na Borneo pantera sundajska jest jedynym dużym drapieżnikiem, nie ma z kim konkurować, podczas gdy na Sumatrze ustępuje tygrysowi azjatyckiemu, istotnie od niej większemu. Na terenach jego sympatrycznego występowania wiedzie bardziej nadrzewne życie.
Zagrożenia i ochrona Szacuje się, że populacja pantery sundajskiej liczy około 4500 dorosłych osobników. Specjaliści oceniają, że na Borneo żyje około 3800 Neofelis diardi, a na Sumatrze około 730.