i 34 Dywizji Piechoty) z XII Korpusu Armijnego 4 Armii.

Niemiecki plan zakładał zdobycie twierdzy w czasie najwyżej 12 godzin.

Oblężenie Szturm 22 czerwca o 3:15 Niemcy nakryli twierdzę ogniem artyleryjskim, co wprawiło jej obrońców w popłoch. Ostrzał zniszczył między innymi składy, wodociągi i zadał ciężkie straty w ludziach. O 3:45 rozpoczął się szturm. Armia Czerwona nie zdołała utworzyć zwartej obrony i ta polegała na nieskoordynowanych próbach utrzymania izolowanych punktów. Największy opór żołnierze Armii Czerwonej stawiali w umocnieniach Terespolskim i Kobryńskim, najsłabiej – na Wołyńskim, gdzie znajdował się głównie szpital. Około godziny 9:00 połowie obrońców udało się wyrwać z twierdzy. Niemcy zamknąwszy pierścień okrążenia, przypuścili atak na cytadelę. Zdobycie górującego nad twierdzą budynku „klubu” (dawnej cerkwi św. Mikołaja) sprawiło, że uzyskali oni znaczącą przewagę nad pozostałymi w twierdzy żołnierzami Armii Czerwonej. Nie trwała jednak ona długo – oddziały radzieckie przeszły do kontrataku, odbijając „klub” i częściowo wypierając z twierdzy Niemców.