Na stopień majora rezerwy został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 5. lokatą w korpusie oficerów intendentów, grupa intendentów z wyższymi studiami wojskowymi. We wrześniu 1939 krótko walczył jako żołnierz Wojska Polskiego. 18 września 1939 internowany na Węgrzech. W 1944 podczas zajęcia Węgier przez wojska niemieckie został wywieziony do obozu Kaisersteinbruch pod Wiedniem. Następnie trafił do obozu Genshagen pod Berlinem, który został wyzwolony przez Armię Czerwoną 22 kwietnia 1945. Dwa miesiące później wrócił do kraju . Od 21 lipca 1945 pracował w Ministerstwie Skarbu do czasu przejścia na emeryturę w 1951.
Kariera dziennikarska W latach 1924-1933 był kierownikiem działu sportowego Kuriera Porannego. W latach 1933–1934 pełnił tę samą funkcję w Gazecie Polskiej. Od 1 marca 1932 do wybuchu II wojny światowej był stałym współpracownikiem krakowskiej Gazety Raz Dwa Trzy. Jego artykuły ukazywały się także w krakowskim Kurierze Sportowym. 3 grudnia relacjonował drugą połowę meczu Niemcy-Polska. Jednocześnie rozpoczął pracę w prasie sportowej jako korespondent m.in. Dziennika Polskiego prowadził rubrykę pt. Dookoła sportu. W maju 1947 został sportowym dziennikarzem gazety Życie Warszawy.