Bettino Craxi bronił się, że w taki sposób działały wszystkie formacje polityczne, w tym także komuniści (z którymi mieli sympatyzować przedstawiciele wymiaru sprawiedliwości). Jednocześnie już w lutym 1993 ustąpił z funkcji sekretarza PSI. Afera znana jako Tangentopoli, której Bettino Craxi stał się symbolem, doprowadziła do upadku rządzących dotąd ugrupowań i znaczących przekształceń na scenie politycznej.
W maju 1994 prokuratorzy zamierzali zatrzymać jego paszport. Bettino Craxi w tymże miesiącu zdążył wyjechać do miejscowości Hammamet w Tunezji, gdzie posiadał letnią rezydencję. Tam zajął się działalnością publicystyczną, przedstawiał się jako polityczny uchodźca. Chorował na cukrzycę, do końca życia mieszkał w Tunezji, gdzie zmarł w 2000.
Życie prywatne W 1960 zawarł związek małżeński z Anną Moncini. Miał dwoje dzieci: córkę Stefanię i syna Vittoria.
Przypisy
Kategoria:Politycy Włoskiej Partii Socjalistycznej Kategoria:Premierzy Włoch Kategoria:Włoscy parlamentarzyści (od 1946) Kategoria:Włoscy posłowie do Parlamentu Europejskiego I kadencji Kategoria:Włoscy posłowie do Parlamentu Europejskiego III kadencji Kategoria:Ludzie urodzeni w Mediolanie Kategoria:Urodzeni w 1934 Kategoria:Zmarli w 2000