Jabłoń ta rośnie w zaroślach, lasach liściastych i mieszanych, zwykle na ich obrzeżach i polanach lub w miejscach, gdzie zwarcie koron drzew jest mniejsze – jak inne jabłonie źle znosi silne zacienienie. Zwykle jest nieliczna na stanowiskach. W południowo-wschodniej części zasięgu rośnie w zaroślach lasostepu, albo nawet w stepie, jednak w miejscach osłoniętych i nie suchych. W zasadniczej części zasięgu występuje na obszarach nizinnych i w niższych położeniach górskich (w Polsce zwykle do ok. 900 m n.p.m., najwyżej w Bieszczadach do 1200 m n.p.m.), wyżej w górach rośnie w południowej Europie (w Alpach do 1580 m n.p.m.).
Zastosowanie Owoce są jadalne, ale mają cierpki, kwaśny smak z powodu wysokiej zawartości kwasu jabłkowego i cytrynowego. Smak jabłek znacznie poprawia się po przymrozkach. Nie należy spożywać pestek ponieważ zawierają toksyczny glikozyd cyjanogenny – amigdalinę. Używana była dawniej na podkładki dla szlachetnych odmian jabłoni oraz jako roślina lecznicza. Drewno było cenione ze względu na twardość i czerwone zabarwienie – wykorzystywane w snycerstwie i tokarstwie.
Przypisy
Kategoria:Jabłoń Kategoria:Rośliny biblijne