Hnat Stefaniw (ukr. Гнат Стефанів, ; ur. 5 maja 1885 w Toporowcach, zm. 20 czerwca 1949 w Ratyzbonie) – ukraiński wojskowy, pułkownik Ukraińskiej Armii Halickiej (UHA) i armii Ukraińskiej Republiki Ludowej.
Życiorys 1 września 1905 został mianowany na stopień kadeta–zastępcy oficera i wcielony do Galicyjskiego Pułku Piechoty Nr 10 w Jarosławiu. 1 maja 1907 został mianowany podporucznikiem. W tym samym roku został przeniesiony do 35 Pułku Piechoty Obrony Krajowej w Złoczowie. 1 maja 1912 awansował na porucznika. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach. 35 Pułk Piechoty Obrony Krajowej pozostawał jego oddziałem macierzystym do 1918, przy czym w 1917 został on przemianowany na Pułk Strzelców Nr 35.
Sotnik Legionu Ukraińskich Strzelców Siczowych. W listopadzie 1918 organizator i komendant złoczowskiego okręgu Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej (ZURL).
Od 9 listopada„Diło”, 257 (9817) (10 listopada 1918), s. 1. . do 10 grudnia 1918 był dowódcą Komendy Głównej armii UHA we Lwowie, z jego rozkazu wojska ukraińskie opuściły Lwów.