thumb|200px|Nicolae Iorga udekorowany łańcuchem Orderu Ferdynanda I i wielką wstęgą Orderu Karola I. thumb|200px|Nicolae Iorga thumb|200px|Nicolae Iorga i Józef Piłsudski na dworcu w Bukareszcie, 1932 rok Nicolae Iorga (ur. 17 stycznia 1871 w Botoszanach, zm. 27 listopada 1940 w Strejnicu) – rumuński historyk, krytyk literacki, pamiętnikarz, dramaturg, poeta i polityk.

Życiorys Ukończył studia historyczne na uniwersytecie w Jassach. Kontynuował naukę w Paryżu i w Lipsku, gdzie obronił pracę doktorską. W 1894 objął stanowisko profesora historii powszechnej na Uniwersytecie w Bukareszcie.

W 1890 związał się z partią socjaldemokratyczną, ale odszedł z niej po 10 latach i skierował się w stronę nacjonalizmu. W 1910 roku był współzałożycielem Partii Narodowo-Demokratycznej. Sprawował urząd premiera Rumunii od 19 kwietnia 1931 roku do 6 czerwca 1932 roku. Od 1933 roku był przeciwny współpracy Rumunii z III Rzeszą. Bezskutecznie sprzeciwiał się również przyjęciu wystosowanego przez Moskwę 26 czerwca 1940 roku ultimatum z żądaniem zgody Rumunii na sowiecką okupację Besarabii i północnej Bukowiny.

Został zamordowany przez członków faszyzującej organizacji Żelazna Gwardia, którzy uznali go winnym śmierci ich wodza, Corneliu Codreanu, w 1938 roku.