ReadyBoost – funkcja wprowadzona po raz pierwszy w systemie operacyjnym firmy Microsoft, Windows Vista. Wykorzystuje ona miejsce na dysku przenośnym do zwiększenia wydajności systemu. Podłączona do komputera karta SD, CompactFlash lub pendrive może być użyta jako pamięć podręczna cache.
17 listopada 2007 firma MDO Ltd. wydała pierwszą wersję oprogramowania eBoostr umożliwiającego podobne wykorzystanie zewnętrznych pamięci oraz nadmiernej pamięci RAM w Microsoft Windows XP, jak ReadyBoost umożliwia w Windows Vista i Windows 7.
Wymagania Dla celów ReadyBoost można wykorzystywać większość szybszych urządzeń typu pendrive podłączanych do zewnętrznych portów USB, a także czytników kart flash na wewnętrznej magistrali USB/PCI (stosowanych np. w laptopach). Wymagania to minimum 230 MB wolnego miejsca na urządzeniu, magistrala USB 2.0 oraz wydajność 2,5 MB/s dla odczytu losowych 4 KB porcji danych oraz 1,75 MB/s dla zapisu losowych porcji o wielkości 512 KB.
Dyski twarde są znacznie szybsze w przypadku dużych ciągłych porcji danych, natomiast pamięci flash są szybsze przy losowych odczytach i zapisach niewielkich porcji danych.