Strzałkowski
„Teraz [na emeryturze] na swą ukochaną grafikę może przeznaczyć więcej czasu, ale praca w lubelskim Uniwersytecie w żadnym stopniu nie była mu przeszkodą w twórczości plastycznej, przeciwnie, to właśnie dwa światy, w które wszedł poprzez tę uczelnię – świat przyrody oraz świat ludzi nauki – przez długie lata dostarczały artyście twórczych podniet, tematów i modeli. To właśnie ludzi, zwierzęta i rośliny portretował najczęściej w swoich grafikach, ekslibrisach i rysunkach, robiąc to z pasją, zrozumieniem, ogromną dociekliwością i życzliwością i z nie mniejszym zacięciem satyrycznym.” Roman Nowoszewski w katalogu wystawy „Grafika...” Wrocław 2006
„(...) Przesłanie jego twórczości jest czytelne w każdej kresce, w każdym znaku z białej kartki papieru. Trwa tu nieustanny dialog słowa z obrazem, przy czym obraz bywa często synonimem słowa. Grafiki Jóźwika, a więc linoryty, drzeworyty, rysunki tuszem, zarówno w małym, ekslibrisowym wymiarze, jak również te zawarte w dużych autorskich tekach, wszystkie te prace mają znamienny i wymowny „układ pionowy”. Pną się ku górze wycinane w linorycie mchy, trawy, krzewy, drzewa (życia), szczyty gór, fruną ku niebu rysowane tuszem liście (serca) niczym ptaki, wznoszą się gałęzie i ręce.” Waldemar Michalski „Obraz w dialogu ze słowem.