thumb|Popiersie Luciana Blagi w Kiszyniowie Lucian Blaga (ur. 9 maja 1895 w Lancrăm, okręg Alba, zm. 6 maja 1961 w Klużu-Napoce) – rumuński poeta, dramaturg i filozof.
Życiorys Był synem prawosławnego księdza, który zmarł gdy Lucian Blaga miał 13 lat. Zakłóciło to jego edukację, uczęszczał do szkół w Sebeșu i Braszowie. W 1914 roku rozpoczął studia teologiczne w Sybinie (pozwoliło mu to uniknąć służby w wojsku austro-węgierskim w czasie I wojny światowej), ukończył je w 1917 roku, po czym podjął studia filozoficzne na Uniwersytecie Wiedeńskim. W 1920 roku zakończył je ze stopniem doktora.
Podjął służbę dyplomatyczną. W 1926 roku pracował jako attaché prasowy w ambasadzie rumuńskiej w Warszawie, potem także w Pradze, Lizbonie i Wiedniu. W 1938 roku objął stanowisko profesora filozofii kultury na uniwersytecie w Klużu-Napoce. Stracił to stanowisko w roku 1949 i podjął pracę bibliotekarza.
Zmarł na raka w 1961 roku, pochowany został w Sybinie.
Jego imię nadano uniwersytetowi w Sybinie.
Twórczość Poezja 1919 – Poemele luminii 1921 – Pașii profetului 1924 – În marea trecere 1929 – Lauda somnului 1933 – La cumpăna apelor 1938 – La curțile dorului 1942 – Poezii 1943 – Nebănuitele trepte