64–67.
W początkowym okresie I wojny światowej każda z należących do Royal Navy jednostek typu Indefatigable służyła na innym akwenie: „Indefatigable” na Morzu Śródziemnym, gdzie uczestniczył w pościgu za niemieckimi krążownikami oraz w pierwszych działaniach przeciwko Turcji, zaś „New Zealand” na Morzu Północnym, biorąc udział w bitwie koło Helgolandu, pościgu za niemieckimi okrętami po zbombardowaniu Scarborough, Hartlepool i Whitby oraz bitwie na Dogger Bank. „Indefatigable” i „New Zealand” walczyły w składzie Grand Fleet w bitwie jutlandzkiej w 1916. Dla pierwszego z krążowników skończyła się ona tragicznie: trafiony w komory amunicyjne celnymi pociskami artylerii niemieckiego „Von der Tann” eksplodował i natychmiast zatonął wraz z niemal całą załogą. „New Zealand” przetrwał w linii do zakończenia wojny, po czym, w wyniku ustaleń traktatu waszyngtońskiego został wycofany i sprzedany na złom w 1922Campbell, s. 18.
Nazwa Artyleria główna Opancerzenie Wyporność Napęd Służba Położenie stępki Wejście do służby LosyHMS „Indefatigable” 8 × 305 mm 152 mm 22 080 tsGardiner, s. 26 4 śruby, turbiny parowe, 25 węzłów 23 lutego 1909 24 lutego 1911 eksplodował w czasie bitwy jutlandzkiej w 1916HMS „New Zealand” 22 110 ts 20 czerwca 1910 19 listopada 1912 sprzedany na złom 19 grudnia 1922Roberts, s.