Marian Radzik (ur. 31 sierpnia 1916 w Krakowie, zm. 9 sierpnia 1982) – polski kompozytor i pianista.
Życiorys Ukończył Konserwatorium w Krakowie (1938) i Wydział Prawa UJ. Debiutował jako pianista tuż przed II wojną światową. Po wojnie w latach 40. grał w orkiestrze Zygmunta Karasińskiego, objeżdżającej kraj z koncertami „1000 taktów muzyki jazzowej”, później „1000 taktów muzyki”. Na początku lat 50. założył własny zespół instrumentalny. Współpracował z Polskimi Nagraniami i z Polskim Radiem (m.in. w Podwieczorku przy mikrofonie) oraz z teatrami warszawskimi. Był stałym akompaniatorem Ludwika Sempolińskiego. Jako kompozytor debiutował w pierwszej połowie lat 50. XX wieku.
Występował na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej GórzeIV Festiwal Piosenki Radzieckiej Zielona Góra 6-8 czerwca 1968 r.: program, s. 7..
Twórca muzyki scenicznej, m.in. do Klubu kawalerów Michała Bałuckiego. Także autor utworów instrumentalnych, jak „Humoreska”, „Burleska”, „Migawki krakowskie”, „Derby” (z A. Horbowskim), „Recepta na szczęście” i in. oraz licznych piosenek. Piosenki Mariana Radzika wykonywali m.in. Maria Koterbska, Marta Mirska, Rena Rolska, Olgierd Buczek, Tadeusz Woźniakowski, Chór Czejanda.
Spoczywa na Cmentarzu Północnym na Wólce Węglowej w Warszawie.