Okręty podwodne projektu 941 (typu Akuła, ros. Акула, w kodzie NATO Typhoon) – radzieckie, następnie rosyjskie okręty podwodne z napędem atomowym skonstruowane w biurze projektowym Rubin, służące do przenoszenia 20 pocisków balistycznych SLBM typu R-39. Są to największe kiedykolwiek zbudowane okręty podwodne na świecie. Ich tytanowy kadłub sztywny ma strukturę katamaranu pokrytego pojedynczym kadłubem lekkim ze stali.
W zakładzie nr 402 (Siewmasz) zbudowano ogółem sześć jednostek tego projektu, z których najdłużej w służbie czynnej – do 2023 roku pozostawała jednostka TK-208 „Dmitrij Donskoj”, pełniąca rolę platformy testowej dla nowo opracowywanych rosyjskich pocisków balistycznych.
Konstrukcja i budowa Budowę okrętów trzeciej generacji w ZSRR przyspieszył amerykański program budowy okrętów typu Ohio. W trakcie spotkania Leonida Breżniewa z prezydentem Geraldem Fordem w listopadzie 1974 r. we Władywostoku, obaj przywódcy uzgodnili formułę traktatu SALT II, nakładającego dalej idące ograniczenia w rozwoju strategicznych broni ofensywnych. Sekretarz generalny KC KPZR zadeklarował jednak, iż jeśli Stany Zjednoczone rozmieszczą system Trident, Związek Radziecki będzie zmuszony rozwinąć program nowego strategicznego okrętu.