Pałac Borchów, także Dom Arcybiskupów Warszawskich lub pałac Arcybiskupi – pałac znajdujący się przy ul. Miodowej 17/19 w Warszawie. Od 1843 siedziba arcybiskupów warszawskich.
Historia thumb|left|Pałac Borchów w 1926 roku, widok z ul. Midoowej W II poł. XVII w. w miejscu obecnego pałacu znajdował się drewniany dwór marszałka wielkiego litewskiego Aleksandra Hilarego Połubińskiego. W 1681 jego właścicielem został skarbnik ziemi nurskiej Wawrzyniec Wodzicki.
Przed 1732 w miejscu dworu został wzniesiony pałac, należący ok. 1740 do starosty wyszogrodzkiego Mateusza Szymanowskiego. Przed 1754 dokonano jego przebudowy w stylu późnego baroku dla barona Piotra Riaucourta, prawdopodobnie według projektu Jakuba Fontany. Na tyłach pałacu powstał także regularny ogród francuski, na osi którego zbudowano murowaną altanę w stylu rokokowym. W miejscu rozebranej oficyny przyulicznej wzniesiono ażurowe ogrodzenie z czterofilarową bramą. Jest to jedyna zachowana w Warszawie brama z wazonami rokokowymi.
Ok. 1780 budynek został przebudowany w stylu klasycystycznym przez Dominika Merliniego dla podkanclerzego koronnego Jana Borcha. Korpus główny pałacu został wtedy podwyższony do dwóch pięter.
Pod koniec XVIII w.