Jean-Baptiste Charcot (wym. ; ur. 15 lipca 1867 w Neuilly-sur-Seine, zm. 16 września 1936 na morzu u wybrzeży Islandii) – francuski lekarz, żeglarz i badacz obszarów polarnych.
Zorganizował i poprowadził dwie wyprawy antarktyczne w latach 1903–1905 i 1908–1910, podczas których przebadano i zmapowano tysiące kilometrów nieznanych wówczas wybrzeży Antarktydy. Podczas I wojny światowej dowodził statkami-pułapkami (ang. Q-ship) do zwalczania niemieckich okrętów podwodnych. Po wojnie prowadził ekspedycje arktyczne. W 1928 roku brał udział w bezowocnych poszukiwaniach francuskiego wodnosamolotu Latham 47 z Roaldem Amundsenem (1872–1928) i Leifem Dietrichsonem (1890–1928) na pokładzie. Zajmował się przygotowaniem i organizacją II Międzynarodowego Roku Polarnego z ramienia Francji, w tym opracowaniem planu badań, lokalizacją i organizacją stacji badawczej w Scoresby Sund na Grenlandii.
Zginął tragicznie w drodze z Grenlandii do Francji po tym jak jego statek „Pourquoi-Pas? IV” wpadł na skały i zatonął w rejonie Alftanes u wybrzeży Islandii.