Do Argentyny dotarł 5 marca 1905 roku a 10 dni później do Buenos Aires. Charcot sprzedał uszkodzony statek władzom argentyńskim, a wyprawa na pokładzie parowca Algérie wróciła do kraju, przywożąc 75 skrzyń eksponatów, sprzętu i notatek.
Podczas wyprawy zbadano ok. 1000 km nieznanych dotąd wybrzeży Półwyspu Antarktycznego i po powrocie wydano na koszt rządu francuskiego 18 tomów publikacji naukowych. Z uwagi na problemy ze statkiem wyprawie nie udało się stwierdzić czy Antarktyda to kontynent.
II wyprawa antarktyczna Charcota (1908–1910) 240px|thumb|right|„Pourquoi-Pas? IV” – statek II wyprawy Charcota (1920) 240px|thumb|right|Trasa II wyprawy Charcota w latach 1908–1910 Zainspirowany sukcesem pierwszej ekspedycji i kierowany pragnieniem ostatecznego stwierdzenia czy Antarktyda jest kontynentem Charcot podjął przygotowania do kolejnej wyprawy. Jego plan został zatwierdzony przez Francuską Akademię Nauk (franc. l’Académie des Sciences), wiele organizacji naukowych i rząd Francji, co przełożyło się na solidne finansowanie. Prezydent Paul Doumer (1857 –1932) przyznał mu grant w wysokości 600 tys.